ادب در قران

بسم الله الرحمن الرحیم
«الهی انطقنی بالهدی و الهمنی التقوی»

در این جلسه بحثی را میخواهیم تحت عنوان ادب مطرح كنیم. آیات و روایاتی را جمع آوری كردهام كه خدمت شما عرض میكنم. ما خیال میكنیم ادب این است كه خواهی نشوی رسوا همرنگ جماعت شو. معنای ادب همرنگی با جامعه نیست. مثلاً اگر همه كراوتی بودند ما هم كراوت بزنیم. من دیروز یك جایی بودم. چند تا كراواتی هم نشسته بودند. گفتم: اگر كسی برای من خاصیت كراوات را بگوید، من با عمامه دو تا كراوات را روی هم میزنم. عكس هم بگیرید. چون لباس یا باید گرم كند یا سرد كند. یا علامت شغل باشد. كراوات نه علامت سن است. نه علامت تخصص است. نه علامت روشنفكری است. بی خاصیت ترین لباسی كه آویزان است كراوات است. بعضیها خجالت میكشند كه حرف بزنند. میگویند: این آدم با ادبی است. نه! این وارفته است. ادب به معنای خجالت و وارفتنگی نیست. ما گاهی وقتها به بچه میگوییم: با ادب باش. یعنی ساكت باش. ادب به معنای تواضع و تملق هم نیست. بعضیها به هر كس میرسند میگویند: خدا سایهات را از سر من كم نكند. خدا شما را حفظ كند. بعضیها میگویند: فلانی با ادب است. چون خیلی سوپر دولوكس است، به او احترام میگذارند. حیف كه ما خودمان را باختیهام. معنای ادب این نیست كه هركس حرف میزند این گوش كند. هر حرفی را از هركس گوش دادن معنای ادب نیست. معنای ادب پذیرفتن هر دعوتی نیست. بنده تواضع دارم ولی خانه شما به دلیلی نمیآیم. چه كسی گفته است اگر من خانه شما نیایم متكبر هستم؟ بعضیها میگویند: ایشان با ادب است چون انتقاد نمیكند. در جامعه ما گاهی ادب معنای انحرافی دارد. «الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ»(زمر/18) بنده خوب خدا كسی است كه حرف را بشنود و خوب آنرا انتخاب كند. ادب با خدا این است كه اسم خدا را با احترام ببرد و دست بی وضو به اسم خدا و پیغمبر نزند. ادب نماز خواندن خوب است. ادب نسبت به خداوند این است كه قسم نخورد. امام سجاد(ع) در یك صحنهای گفتند: قسم بخور یا 4000 هزار درهم جریمه بده. حضرت قسم نخورد. گفتند: آقا حق با شماست. چرا قسم نمیخوری؟ حضرت فرمود: من قسم راست هم نمیخورم. كار خوبی كه اهل سنت میكنند این است كه قرآن را هیچ وقت زمین نمیگذارند. قرآن را همیشه بالاتر میگذارند.